De Radboud Universiteit Nijmegen heeft besloten het onafhankelijk Algemeen Nijmeegs Studentenblad (ANS) niet onder eerstejaars te verspreiden. In het verleden zat het blad wel in het introductiepakket van de nieuwe studenten. De universiteit zegt niet achter de inhoud van het hoofdredactioneel commentaar te staan. ‘Het is een ironisch stuk waarmee we de student en dus onszelf door de mangel halen,’ zegt ANS-hoofdredacteur Henk Strikkers.

De passage die in het verkeerde keelgat is geschoten luidt als volgt: ‘Je kater verdrinken met nieuw bier, in de meest foute kroegen zwetend wachten tot het licht wordt, geoorloofd slechte grappen maken en net iets te veel kilometers per fiets afleggen omdat je nog niet door hebt dat elke weg naar het Keizer Karelplein leidt.’ De introductiecommissie wil niet dat het beeld ontstaat dat zij deze visie onderschrijven. Strikkers gaat er van uit dat hij de 4200 exemplaren wel kwijtraakt. ‘Er is nu al vraag naar het geweigerde nummer.’

Twee jaar geleden deed zich een soortgelijke situatie voor in Leiden, waar het blad Propria Cures werd geweigerd.

Fokke en Sukke nokken ermee… Althans ze trekken zich terug op de universiteitsbladen en hogeschoolbladen. Vanaf september zijn de cartoons alleen nog maar te vinden in NRC Handelsblad, NRC.next.nl, het zakelijke blad Rendement en bij het televisie programma De Wereld Draait Door.

Dat heeft tekenaar Jean-Marc van Tol dinsdag gemeld. ”We merken dat we onszelf toch een beetje voorbij lopen”, stelt hij namens de drie makers van de strips. ”We maken nu meer dan 25 cartoons per week. Dat is gewoon teveel.” De drie makers willen terug naar maximaal vijftien strips per week.

De populaire Fokke en Sukke verschenen in 1994 voor het eerst in het Amsterdamse studentenblad Propria Cures. Sinds september 1999 zijn de eend en de kanarie dagelijks in NRC Handelsblad te vinden

‘We merken ook dat we de binding met het studentenleven aan het verliezen zijn’, stelt Van Tol. ‘De mentaliteit van studenten van nu is anders dan die in de jaren negentig. Bovendien moeten zeker studentenbladen een podium bieden aan jong talent. En daar vallen we inmiddels echt niet meer onder.’ laten de mannen weten aan het AD.

PvdA-fractievoorzitter Mariette Hamer ligt onder vuur, en niet zo’n beetje ook niet. Van verschillende kanten is de aanval op het rode parlementslid geopend. In betere tijden sprak Olga Kortz van Propria Cures zich al eens uit over Hamer. In niet mis te verstane bewoordingen.

Onze vrienden van Propria Cures hebben vandaag hun nieuwe weblog geopend! Het studentenblad stond altijd al bekend om haar revolutionaire lay-out, dus de stap naar het internet komt niet uit de lucht vallen. Helaas behoort de anarchistische, foeilelijke layout definitief tot het verleden. Verstokte fans kunnen natuurlijk altijd nog gewoon het afzichtelijke blaadje uit de bakken van de Oudemanhuispoort te trekken.

Als u geïnteresseerd bent in het cynische, nihilistische toontje van Dominique Weesie en consorten bent u helaas aan het verkeerde adres. Dat is immers slechts een buitengewoon slap aftreksel van de stinkende, etterende teksten die het digitale redactiehok van het oudste studentenblaadje van Nederland verlaten.

Propria Cures-redacteur Jelte Sondij reist door Zuidoost-Azië. Momenteel verblijft hij in het Thaise Kanchanaburi, bekend van de brug over de Kwai, waar honderden Nederlandse krijgsgevangenen omkwamen bij de aanleg van de beruchte Birmaspoorlijn.

door JS

In Kanchanaburi moet het gebeuren. In het dorpje aan de Khwae Yai, de river Kwai, waar ik vanuit mijn appartement uitkijk op de rivier die onder de beroemde brug doorstroomt. Een brug die in werkelijkheid een bruggetje is, en mede door Nederlandse gevangenen op MacGyver-achtige wijze met kosteloos materiaal - zo heette dat op de basisschool, als ik mij niet vergis - in elkaar is geknutseld.

(more…)

Studentenverenigingen, met name de corporale, zijn doodsbenauwd voor journalisten. Dat merkte ik tijdens mijn jaren als verslaggever voor het Leids universitair weekblad Mare. Zelfs de meest onnozele vraagjes die je een Minervalid, -huis of -jaarclub wilde stellen, moest eerst langs een voorlichter. Of je nu een vrolijke zomerpagina wilde maken met plaatjes van jaarclubmeisjes in bikini op het strand of iets wilde checken na een huisbrand met oud-en-nieuw, altijd werd je doorverwezen naar de ‘Assessor Extern’, een soort Rijksvoorlichtingsdienst, die exact deed wat voorlichters altijd doen: dwarsliggen, ontkennen, afhouden. En heel vaak onbereikbaar zijn.

De Assessor Extern had hier een dubbel oogmerk mee. Niet alleen moest hij (of een enkele keer ook een bloedmooie zij) voorkomen dat excessen de landelijke pers haalde (want dat was in het verleden nog wel eens gebeurd), ook moest het aureool van geheimzinnigheid en onbereikbaarheid rond de vereniging intact blijven. Toen een collega eens na veel onderhandelen een avond langs mochten komen voor een reportage, werd contractueel vastgelegd dat de fotograaf de kroonluchters niet mocht fotograferen.

Niet verwonderlijk dat veel van deze corpsballen later in het landelijk bestuur terecht komen, waar ze aan dezelfde regels vasthouden: absurde voorwaarden stellen aan de pers, om te tonen hoe belangrijk je bent.
Wat men zich niet schijnt te realiseren is dat die gesloten oesterpose juist onvermijdelijk resulteert in negatieve berichtgeving. Mare jaagde dus gretig op schandaaltjes. Elke vechtpartij waarbij corpsballen betrokken waren haalde de voorpagina. Er ontstond een vilein circuit van tipgevers, verlinkers en achterklap.
Ergens tijdens een zomer besloot een Praeses dat het tijd was voor een betere verstandhouding tussen Minerva en Mare. De voltallige redactie was uitgenodigd voor een borrel op het dakterras van De Tent alias De Bunker in de Breestraat, gevolgd door een bezoekje aan studentendisco HiFi.

(more…)

2008 zit er alweer bijna op. Tijd dus voor de onvermijdelijke eindejaarslijstjes, waarbij ook Propria Cures niet kan achterblijven. Redacteur Jelte Sondij neemt u mee langs de platgetreden paadjes van het afgelopen jaar. Van Fitna naar het rookverbod, via Wilders naar de kredietcrisis en weer terug. Om uiteindelijk het vliegtuig te pakken naar een ver en warm land.

Het liefst houden we ons natuurlijk bezig met diepzinnige academische kwesties, brandend studentennieuws en maken we af en toe een intellectueel grapje als we op de sociëteit verkeren. Heel soms echter worden zelfs wij betrokken in heftige ruzies in de entertainmentindustrie.
(more…)

Tijd voor een nieuwe videocolumn uit het ronkende redactiehok van Propria Cures.

Deze week JvG over blanke rasta’s in de bloei van hun leven! 

 Embedden?

<script type="text/javascript" src="http://load01.videostrip.com/
serve_cad.php? cnti_key=11757062&play_key=23940209&
startmode=CLICKTOSTART"></script>

Studenten zijn eigenlijk maar rare jongens. Waar de gemiddelde scholier zo snel mogelijk zijn MBO afmaakt om als AH to go-filliaalmanager of Kinkykapster een Seat Ibiza danwel 30″ flatscreentelevisie en Dolby 5.1 Surround Home Cinema Kit bij elkaar te sparen en vervolgens uit verveling een paar koters op de wereld te ballen, kiest een hele bevolkingsgroep pre-alumni liever voor jaren economische malaise en een chronisch vochttekort in de hersenstreek.

Voor allen van U die het soms, temidden van tentamens en europshoppernasi, even niet zien zitten bieden de troostende woorden van Propria Cures’ JV soelaas. Want die academisch verantwoorde zelfkastijding heeft ook zo zijn voordelen.

100 miljoen euro aan belastinggeld liet de Noord-Hollandse gedeputeerde Ton Hooijmaijers verdwijnen. Op een rekening in IJsland smolt het weg als sneeuw voor de zon.

Finland heeft zijn geld deze week teruggekregen, nu Noord-Holland nog. Redacteur van Propria Cures en geboren en getogen West-Fries Jelte Sondij zegt: ‘I want my money back!’

Zojuist ontvingen wij het volgende nieuws:

Het Amsterdamse Studentenblad Propria Cures is door het ministerie van Wouter Bos op de vingers getikt, omdat zij in hun voorlaatste nummer diens privéadres hadden afgedrukt. Op de plaats waar normaal de contactgegevens van de redactie staan, was nu het adres van de Minister van Financiën te lezen, die naast eigenaar van Fortis, ook eigenaar van Propria Cures zou zijn geworden. Een grap van de redactie, die wilde inspelen op de actuele nationaliseringpraktijken. Het Ministerie kon om het nummer -met daarin onder andere een fictief interview met staatseigendom Dwight Tiendali, een beschouwing op de crisis door redacteur Jelte Sondij en een relativerende quiz rondom de 3 dwaze dagen- ‘de gebruikelijke glimlach’ tevoorschijn toveren, maar wat betreft de vermelding van het privéadres van Wouter Bos toonde het ministerie zich ‘minder gelukkig’. De redactie is dringend gevraagd in het vervolg een adres te verzinnen.

Het publiceren van het adres van publieke figuren wordt door de redactie van Campus TV gezien als een verwerpelijke actie. Dat dit vanuit de krocht aan de Vendelstraat 2 te Amsterdam wel wordt gedaan zegt wel iets over de verharding van het hedendaagse discours. Geenstijl, overigens residerend op een steenworp afstand van een van de mooiste plekken van Amsterdam-Noord, de Nieuwendammerdijk, begon ermee en nu is het welhaast de norm. Wij wensen de minister en zijn voorlichters veel sterkte.

’s Lands bekendste bakfietsbestuurder Beau deed onlangs ouderwets van zich spreken. In niet meer dan 160 tekens liet hij het theatergezelschap rond Romeo over Julia weten zijn rol niet significant genoeg te vinden om acte de présence te geven.

Propria Cures’ Olga Kortz steekt haar zwak voor Van Erven Dorens niet onder stoelen of banken. Toch weet ze maar al te goed dat aan zijn vertrek een geheel andere reden ten grondslag ligt.

Dat de groentijd niet het hoogtepunt van uw studententijd is, moge duidelijk zijn. Maar de collectieve golf van verontwaardiging die jaarlijks in september door Nederland waait over het onrecht dat de feutjes wordt aangedaan is schromelijk overdreven. In Propria Cures doet redacteur Jelte Sondij deze week een boekje open over zijn eigen groentijd, de zeurderige verontwaardiging van journalisten die verlegen zitten om kopij en de vergankelijkheid van het ‘rulen van de toko’.

Lees het stuk alhier (niet voor knorren en moedertjes met kroost bij Virgiel)

Tot niet zo heel lang geleden, voor U massaal de trein pakte, was het doodnormaal met de duim omhoog langs de snelweg te gaan staan om kosteloos het land rond te reizen. Tegenwoordig wordt U dan al snel gezien als een potentiële kettingzaagmoordenaar en kan u een liftje naar uw geboortedorp wel vergeten.

En dat is jammer.