Maud, het pseudoniem van een 23-jarige studente Nederlands, is los. In deze laatste column van het seizoen duikt ze weer het bed in. Maar met wie?

Door Maud Verstraten
Ondanks dat ik deze zomer toch echt eens aan mijn bachelorscriptie wil beginnen, acht ik de kans groot dat ik nog wel eens in een ritme zou kunnen vallen van te veel roken, te veel drinken en te veel sletten.

De laatste week heb ik constant Raphaël of Dylan over de vloer. Inmiddels heb ik ze maar omgedoopt tot de ladingdekkende bijnamen Torso 1 en Torso 2, dat geeft ongeveer mijn persoonlijke interesse in ze aan. Raphaël probeert me gelukkig ook niet langer deelgenoot te maken van zijn puberale zorgen, maar Dylan wil na de seks nog wel eens pogen een gesprek te beginnen. Ik kap dat pertinent af, want ik erger me rot aan zijn platte Amsterdamse accent.
“Kan hij niet gewoon in mijn bed liggen en mooi zijn?”, ratel ik tegen Tessa tijdens onze wekelijkse lunch vlakbij de UB. “Ik bedoel, hij mag best geile dingen fluisteren, maar daar houdt het gehalte van conversatie wat mij betreft op. Ik ben toch niet een of ander maatschappelijk werker? Gisteren nog, we waren nog ni-”

“Maud, kan jij nou niet eens even vijf minuten alleen zijn?!”, onderbreekt ze me pinnig.
Ik kijk mijn zachtaardige vriendin verbouwereerd aan.
“Sorry hoor, maar ik geloof dat ik even helemaal klaar ben met jouw gekwebbel over je scharrels. Sinds het uit is met Thomas ben je alleen maar bezig met je volgende verovering, terwijl je ze eigenlijk alleen maar afzeikt. Prima dat jij zo’n Sex-and-the-City-achtig leven wilt leiden, maar vermoei mij er niet mee…”
Ik knipper nog eens met m’n ogen om te bevestigen of dit werkelijk gebeurt. Zwijgend drinken we onze cappuccino’s en timide reken ik af.

Wanneer ik de deur van mijn kamer open, kijk ik naar de puinhoop. Als ik nu in een aflevering van MTV-Roomraiders had gezeten, dan had ik duidelijk kunnen concluderen dat hier een verwarde geest woont. De vloer ligt bezaaid met tassen, mascara’s, schoenen pakjes van gezichtsmaskers, halfvolle flesjes spa blauw, en dat is alleen nog maar de bovenlaag. Op het aanrecht staat alleen een pot pindakaas en in de koelkast zit nog een half pak yoghurt dat vreselijk over de datum is.
Ik prik in mijn buik en besef dat ik al in geen tijden naar de sportschool ben geweest. Ik besluit over te gaan tot een actie Eerste Hulp Bij Overeind krabbelen Na Tragische Liefde, wat ik al maanden geleden had moeten doen.
Maar wanneer ik mijn vloer weer kan zien, mijn schoenen weer gerangschikt staan en mijn minikeukentje is gesopt, komen de muren op me af.
Ik ben alleen. Ik heb Dylan niet gebeld en hij zal ook niet bellen. Morgen kan ik hier misschien wel dood liggen en duurt het dagen voor ze me vinden. Dan onderzoekt het CSI-team zorgvuldig mijn bed en komen ze via DNA bij Dylan en Raphaël uit, die ontkennen dat ze ooit iets met me te maken hebben gehad…

Nog voor het zelfmedelijden totaal de overhand krijgt, besluit ik mijn laptop mee te nemen naar de UB en daar verder te werken aan een paper dat ik nog steeds moet inleveren. Ik kan heus wel meer dan alleen een wulpse bimbo zijn, pfffff! En ik kan echt wel vijf minuten alleen zijn!
In mijn streven naar seksontwijkend gedrag ben ik helaas alleen vergeten dat All Stars ook in de laatste fase van zijn scriptie zit. Maar op het moment dat ik mijn favoriete niet-met-mij-naar-bed-willende-christen tegenkom, kan ik mijn hoofd wel met een hele harde “duh” tegen de muur bonken.

“Maud, heb je nog een leuke Pinkpop gehad?”
Domme openingsvraag. Pinkpop is alweer eeuwen geleden, maar toch vind ik het oprecht leuk hem en zijn gympen weer te zien.
“Ja prima, hoe was je kerkdienst?”
“Ik ben uiteindelijk niet gegaan,” gniffelt hij, “ik zit een beetje in een geloofscrisis.”
O mijn god, hier gaan we weer. Negeren Maud, je bent geen maatschappelijk werker.
“Biertje?”, is het enige dat ik uit kan brengen. Hoe gemeend mijn studieplannen ook waren, met één natuurlijke beweging stop ik mijn nog niet opengeklapte laptop weer terug in mijn tas.

“Dus nu ben je Van God Los?”, concludeer ik na drie biertjes.
“Nouja, zoiets. Als je me vraagt of ik religieus ben, dan zeg ik dat ik christen ben. Maar als je doorvraagt, dan ben ik eigenlijk meer agnost.”
“Jaja, jij bent zeker zo’n type dat CDA stemt, maar dan wel op Sabine Uitslag.”
All Stars moet lachen. “Is het zo duidelijk?”
Ik knik zelfvoldaan.
“Maud, je had psycholoog moeten worden!”, zegt hij hoofdschuddend.

All Stars loopt met me mee naar huis, als een echte gentleman. Voor de deur wil ik hem op de wang zoenen, maar hij kust me vol op m’n mond.
“Dat aanbod om mee naar binnen te gaan, staat dat nog steeds?”, fluistert hij met grote ogen.
Denk aan je seksontwijkende gedrag, hou ik mezelf voor.
“Je mag wel met me mee naar boven, maar ik ga niet met je naar bed, goed?”
De maagd kijkt blij.

We drinken nog wat, zoenen en beetje en gaan onhandig omstebeurt de badkamer binnen om ons om te kleden. In mijn bed kruipt hij tegen me aan en val ik in zijn armen in slaap.
Maar midden in de nacht word ik wakker van een hand die onder mijn jurkje schuift. Ik zucht tevreden, tot ik me bedenk dat het All Stars is die aan me zit. Ik ga meteen rechtop zitten en doe het licht aan.
“Wat doe je?!”
“Maud, ik wil niet meer wachten. Ik wil met je naar bed, nu!”, zegt hij haast wanhopig.
Een maagd had ik nog niet op mijn lijstje staan, maar alles in mij zegt dat dit Geen Goed Idee is.
“Sorry dude, ik dacht het niet! Zometeen doen we het en dan wijs jij morgen beschuldigend naar me, alsof ik Eva ben die jou van de verboden vrucht heeft laten eten.”
“Maar Maud, ik wil het echt… En ik wil het met jou…”

Zeker omdat ik zo makkelijk ben, denk ik nog. Ik weet niet wat ik moet doen en dus doe ik niks. Ik laat het gewoon maar gebeuren. Hij kruipt bovenop me (zeker nooit van voorspel gehoord), rolt het condoom eerst per ongeluk bijna verkeerd om af, en na een paar keer stoten is het voorbij. Ach ja, wiens eerste keer was nu wel geweldig?

Maar in plaats van dat All Stars weer tegen me aankruipt en me liefdevol kust, klimt hij ineens uit bed. Hij valt op zijn knieën op mijn (gelukkig inmiddels schoongeboende) houten vloer, vouwt zijn handen en begint hysterisch te bidden, smekend om vergiffenis. “En Vader, vergeeft u Maud en haar wulpsheid. Wij zijn zondig geweest, ik weet het. Vergeeft u ons!”
Het enige dat ik kan uitbrengen is een zuchtend: “Jezus Christus! Godver, nee…. ” En ik trek een kussen over mijn oren…

Tags: Bachelor, christus, column, dylan, eerste keer, geil, groentje, Jezus, mail, maud, maud mail, ontmaagding, raphael, scriptie, seks, sex, sexcolumn, sletten, torso, virgin